ΜΗΝ ΕΥΝΟΥΧΙΖΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΑΣ



Νιώθετε ότι δε σας αγαπάει, ότι δεν ασχολείται μαζί σας κι ότι κάθε προσπάθεια σας πέφτει στο κενό. Και ακούω ξανά και ξανά τη φράση "Μου λείπει ο άντρας που αγάπησα".

Ας το δούμε και λίγο αντίστροφα το θέμα. Αν λείπει και σ' αυτόν η γυναίκα που αγάπησε; Αν η αιτία που άλλαξε τόσο απέναντι σας είναι η δικιά σας συμπεριφορά, όχι αποκλειστικά βέβαια διότι ποτέ τίποτα δεν είναι απόλυτο, αλλά εν μέρει έστω.

Ο άντρας είναι από την φύση του κυνηγός, αρπαχτικό και για να επιβιώσει και να είναι ψυχικά υγιής έχει την ανάγκη να νιώθει ότι είναι ο ηγέτης της εστίας του.

Η κοινωνία μας από την άλλη, απαιτεί πλέον από τις γυναίκες να είναι δυναμικές κι αποφασιστικές για να πετύχουν και να αναλάβουν ρόλους δύσκολους κι εκτός των φυσικών ισορροπιών.

Και πριν παρεξηγηθώ έρχομαι και εξηγώ. Η γυναίκα πλέον είναι και μάνα, και σύζυγος και σκληρά εργαζόμενο άτομο και υπεύθυνη του νοικοκυριού. Ρόλοι που απαιτούν απόλυτη οργάνωση, αυστηρότητα και ψυχραιμία. Όλοι μείον ενός.

Ο ρόλος της συζύγου, ή έστω της συντρόφου, ούτε αυστηρότητα θέλει, ούτε οργάνωση. Ο άντρας θέλει να νιώθει ότι είστε ακόμη το κοριτσάκι του, αλλά εσείς αναλωμένες στα συμβάντα της μέρας τον απομακρύνετε. Η αγκαλιά είναι ένδειξη αδυναμίας και χρόνο για φιλιά και χάδια δεν έχετε διότι πρέπει να μαγειρέψετε.

Και κάπως έτσι ο άντρας σας αρχίζει να κρύβεται στο καβούκι του και να εκφράζεται όλο και λιγότερο. Να σας ποθεί όλο και λιγότερο. Να σας αναζητά όλο και λιγότερο.

Τι θα γινόταν, όμως, αν χωνόσασταν σε εκείνη την αγκαλιά ή αν αφηνόσασταν στα χάδια του; Τι θα γινόταν αν μοιραζόσασταν τους προβληματισμούς σας και του δείχνατε εμπιστοσύνη να βρείτε τις λύσεις μαζί; Τι θα γινόταν αν τον αφήνατε να μπει στην κουζίνα σας και να σας βοηθήσει με το φαγητό;

Θα ένιωθε σημαντικός, θα ένιωθε ποθητός, αγαπητός και χρήσιμος. Και η στάση του απέναντί σας θα ήταν αυτή που επιθυμείτε.

Δεν είναι και τόσο δύσκολο τελικά, ε;

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.